Op twee manieren is in de hersenen van de mens geïnvesteerd om binoculair (= twee-ogig) zien mogelijk te maken. In de eerste plaats zijn er specifieke neurale netwerken waarin de signalen afkomstig van de beide ogen met elkaar worden vergeleken. Vergelijking mondt meestal uit in een enkelvoudig drie-dimensionaal beeld. De andere investering bestaat uit een nauwkeurige coordinatie van de oogbewegingen, die ervoor zorgt dat beide ogen te allen tijden op hetzelfde voorwerp zijn gericht. In diverse projecten werken we aan beide onderwerpen.

Op de website van de groep vind je verschillende projecten. Bij alle projecten zijn studenten welkom om een bijdrage te leveren.

Aard onderzoek: experimenteel, theoretisch evt. m.b.v. computersimulaties; ontwikkelen en toetsen van modellen met behulp van een symbolisch rekenprogramma’s (Mathematica, Matlab); gebruik van psychofysische meetmethoden; metingen van oogbewegingen.

Werkbesprekingen: een keer per week formeel; verder op binnenloop basis.